میرحسین موسوی دیروز در دیدار با تولیدگران اقتصادی گزاره های اقتصاد مورد نظرش را بیان کرد. این گزاره ها برخلاف انتظار نه تنها مبتنی بر سوسیال دموکراسی نبود بلکه به شدت برگرفته از اقتصاد لیبرالیستی بود. بخش عمده این گزاره ها حول افزایش نقش بخش خصوصی و کاهش نقش دولت چرخ می زند. در این نگاه دولت تنها بستر ساز فعالیت بخش خصوصی است. بانک ها و بیمه ها از رقابت با بخش خصوصی منع شده اند. حتی سرمایه گذاری های خارجی هم از طریق بخش خصوصی امکان پذیر است. اتفاقی که در دولت گذشته در قالب دادن وام از صندوق ذخیره ارزی به بخش خصوصی در ازای جذب سرمایه گذار خارجی قرار بود انجام بشود. در این میان شعار های مبتنی بر عدالت اجتماعی نقش کمرنگی دارند و تامین اجتماعی برای اقشار مختلف، کاهش فاصله طبقاتی به منظور رشد متوازن، و عدالت منطقه محور بر اساس طرح آمایش سرزمین را شامل می شود. در واقع مهندس گزاره های عدالت محور را نه بر اساس دیدی سوسیالیستی بلکه به عنوان تضمینی برای توسعه مطرح می کند.
البته نکته ای که باید در جهت گیری صحبت های کاندیداهای اصلاح طلب به آن توجه کرد زمان بندی هوشمندانه در ارائه برنامه هاست. آنها در مرحله قبل از ثبت نام توجه خود را معطوف به کسانی کرده اند که در این زمان می توانند مخاطبشان باشند. طبقات متوسط به بالا و افراد با تحصیلات بالاتر که می توانند از طریق اینترنت و روزنامه ها با دیدگاه های کاندیداها آشنا شوند. مرحله بعد مربوط به زمانی است که فرصت استفاده از رسانه های فراگیرتر فراهم می شود. آن وقت است که کاندیداها به سراغ شعارهای عامه پسندتری خواهند رفت. موسوی وجهه سوسیال خود را رو خواهد کرد (البته با حفظ رویکرد فعلی) و کروبی شعارهایی از جنس پنجاه هزار تومان را رو خواهد کرد.
